ذهنیت رشد
باور به اینکه تواناییها و هوش را میتوان از طریق تلاش، راهبرد و بازخورد رشد داد، نه اینکه ویژگیهایی ثابت و تغییرناپذیرند.
توضیح
این اصطلاح را روانشناس کارول دوک مطرح کرد؛ ذهنیت رشد در تقابل با «ذهنیت ثابت» است (باور به اینکه استعداد ذاتی و تغییرناپذیر است). افرادی با ذهنیت رشد، شکست را داده میبینند، بهدنبال بازخورد میروند و تلاش را مسیر تسلط میدانند، نه نشانهٔ توانایی پایین.
مثال
ذهنیت ثابت به یک نمرهٔ بد امتحان اینطور واکنش نشان میدهد: «من اصلاً آدم ریاضی نیستم». ذهنیت رشد اینطور واکنش نشان میدهد: «معلومه باید روش مطالعهٔ دیگری برای این موضوع پیدا کنم»، و روش را عوض میکند.